Dag 39: 04 september 2007.

Dag 39: Dinsdag 04 september 2007. Dagafstand: 83,63 km. Temperatuur: 13 tot 28 graden Celsius. Fietstijd 5 uur 37 minuten. Gemiddelde snelheid 14,88 km/u. Hoogste snelheid 60,67 km/u. Slecht geslapen vanwege het feit dat een Italiaanse vrouw de hele nacht van ons (van mijn snurken dus) last heeft gehad. Ze schijnt geprobeerd te hebben mij te wekken om zodoende te bereiken dat ik niet meer zou snurken. Ten einde raad is ze toen maar naar een andere kamer gegaan. Daarna is ze toch maar weer in het bed boven mij gekropen en toen ik opstond lag ze in diepe coma dus. Ik persoonlijk heb er niets van gemerkt. Nic ook niet. Het hele verhaal hoorde ik van het Oostenrijkse echtpaar. Om goed 07.30 uur zijn we weg uit de herberg, richting stad, dus bakker en bank. Diverse banken zijn ons weer niet terwille. De geldautomaten ook niet. Uiteindelijk na veel gepraat toch geld gescoord bij een bank met een geweldig service-gevoel. Als ik in Nederland ben, ga ik toch eens met VISA bellen om het probleem voor te leggen!!!! Uiteindelijk stappen we om 09.30 uur op de fiets, nadat Nic ook geld gescoord heeft. De laatste spreekwoordelijke loodjes/kilometers zijn zwaar en wat ik gisteren al enigszins merkte, zette zich vandaag voort. Pijn aan mijn zwakke, meest kwetsbare rechter knie. Wellicht een beginnende slijmbeursontsteking. Morgen slechts 50 kilometer naar Santiago. Mag dus met wat medicatie echt geen probleem zijn/worden. Ik bel nog met Alice om advies, die het met mij volledig eens is. Gewoon doorgaan dus.

De Spanjaarden wisten dus ook dat Maarten Lautenslager naar Galicië zou komen in 2007 en ter ere daarvan werden een dorp en een viaduct naar hem vernoemd.

We ontmoeten diverse mensen, waaronder een Helmondse man (67 jaar), die het meest in het oog valt. Hij fietst met zijn zoon en diens vriend. Erg fascinerend verhaal. Heeft enkele jaren gelden een zoon verloren na een lang slepende ziekte. Heeft daarna vervolgens een begin gemaakt om de Camino te gaan fietsen, maar heeft toen zelf in Chârtres moeten afhaken vanwege medische problemen. Ondergaat vervolgens zelf een hartoperatie en rijdt nu enige jaren later weer de Camino. Is dus dit jaar begonnen in Chârtres. Rijdt zijn eigen tempo en ondervindt tot dusverre geen problemen. Heel moedig en erg bijzonder zo'n prestatie. Aangekomen in Arzúa gaan Nic en ik op zoek naar een restaurant, nadat we uitgebreid gepimpeld hadden met de Helmonders. We zijn allebei al goed in de "olie"!!!! Na het eten is dat dus niet minder. Nic zoek eigenlijk meteen zijn bed op, terwijl ik nog het één en ander aan het reisverslag toe vertrouw, voor zover dat nog gaat. De lichamelijke vermoeidheid, na een aantal weken fietsen slaat toe, en een paar alcoholische versnaperingen doen hun werk en slaan als een "bom" in. Slapen zal ik doen als een roosje!!!! Voor ik naar bed ga verzorg ik mijn knie en zorg ik dat ik in een stabiele houding slaap. Hoe mijn knie zich zal houden, zie ik morgen dus wel. Ik hoop het beste ervan.

Dag 38: 03 september 2007

Dag 38: Maandag 03 september 2007. Dagafstand: 59,68 km. Temperatuur: 14 tot 34 graden Celsius, zon en windstil. Fietstijd: 3 uur 51 minuten. Gemiddelde snelheid 15,44 km/u. Hoogste snelheid: 59,52 km /u. Ik heb de wekker om 07.00 uur gezet, want eerder mag er niet opgestaan worden van de pensionbaas en zijn vriend/partner/kok/huisgenoot. Nic vindt beide heren "akelige" mensen. Mijns inziens zijn ze niet anders dan andere normale samenwonende mensen!! Inderdaad worden we om 07.00 uur op originele wijze gewekt met een zeer mooie uitvoering van het Avé Maria, gezongen door een onbekende uitvoerende, doch vreselijk mooi, gevolgd door andere populair/ klassieke muziek. Bijzondere ervaring. We genieten van een lekker Spaans ontbijt met dezelfde tafelgenoten als de vorige avond. We constateren, dat we op 14 kilometer na, 2 dagen voor op schema liggen. Vandaag zien we wel hoeveel en hoever we zullen gaan fietsen. Nog minder dan 200 kilometer te gaan naar Santiago de Compostela. We verwachten nog 3 dagen van ongeveer 60 kilometer te maken. We rijden vandaag dus minimaal 60 kilometer en beklimmen de laatste bergen van boven de 1000 meter en rijden dan vervolgens de Spaanse provincie Galicië binnen. Ons doel is dan nagenoeg bereikt en alles verloopt vooralsnog voorspoedig. We zitten om 08.30 uur weer op de fiets. We moeten meteen klimmen, stukken 8 tot 10%. We beklimmen de Puerto Fedrafila (1100 meter),

Cebreiro.....................................1300 meter;

Alto San Roque.........................1270 meter.

Alto de Poio...............................1335 meter.

Zowat om 12.00 uur hebben we het laatste hoogste en hoogtepunt van de Camino gehad. Op de top van deze laatste berg spreekt een Duits sprekende man mij aan. Hij vraagt me of wij de Camino fietsen en vraagt waar we vandaan komen. De man vertelt me, dat hij uit Dortmund komt en ook de Camino doet, maar alleen en dan per auto. Ik denk, eigenlijk te voorbarig, dit is dan toch geen pelgrim. Maar al gauw blijkt dat de man de Camino in het verleden op een traditionele had willen volbrengen, maar dat hartproblemen dat verhinderden. Hij heeft sinds korte tijd een ruilhart en wil op deze manier zijn droom, de Camino, alsnog ten uitvoer brengen. In Samos doe ik mijn laatste brief aan Alice op de post. Nic wacht op mij voor de deur/het terras van een restaurantje. We maken maar gelijk gebruik van de gelegenheid en we eten voor 10,00 Euro p.p. een "menu del dia". Onderweg kijken we doorlopend uit naar een bankinstelling, want met de ervaring van Sto. Domingo de la Calzada willen we het niet riskeren dat één van onze nieuwe VISA-kaarten door een "hapgrage"geldautomaat wordt ingeslikt. We vinden een bank (Banco Pastor) die open is. De bankmedewerker vertelt in gebrekkig Frans, dat hij ons niet kan/wil helpen en verwijst ons naar een andere bankinstelling (Banco Galicia), die we vervolgens niet vinden. Om 14.30 uur komen we in Saria aan en na een kwartier zoeken hebben we het bureau voor toerisme gevonden, wat uiteraard niet open is. Tot onze verbazing staat de herberg die we zoeken ernaast. Herberg "A Pedra" (15 bedden) en 6,00 Euro p.p.p.n. Zeer goed verzorgd!! Na douchen en bellen etc. nemen we één, twee pilsjes in het naburige café. Het zijn echte halve liters; "hebben we gewoon nodig, want we verliezen veel vocht tijdens het fietsen, vinden we zelf dus!!!!????" We ontmoeten een Oostenrijks echtpaar, beiden ook al dik in de zeventig, die dit jaar een gedeelte van de Camino, van Burgos naar Santiago, lopen. Het is hun laatste gedeelte van hun Camino, waar ze inmiddels ruim 10 jaar over hebben gedaan. Vijf Spaanse vrouwen logeren ook in de herberg, die lopen de Camino zonder bagage. De bagage wordt voor hen telkens per auto naar de volgenede herberg vervoerd. Eén van de vrouwen spreekt goed Engels en via haar vraag ik aan de herbergier of we onze fietsen vannacht in de herberg mogen parkeren. Ze heeft het zo geregeld. Na 22.00 uur mogen we de fietsen binnen zetten. Rond 18.00 uur bel ik nog even naar Alice, voor wat adressen, want de adreslijst die ik klaar had liggen voor mijn vertrek ben ik vergeten mee te nemen. Sicco Steenhuisen (de huisarts) en Bas van Herk (de fietsenmaker) stuur ik zondermeer een kaart uit Santiago. Hebben ze beiden dik en dwars verdiend. Nic en ik besluiten morgen naar Arzúa te fietsen ongeveer 50 kilometer vanaf Santiago, zodat we daarna op de laatste fietsdag op tijd kunnen aankomen en relaxed de laatste kilometers kunnen fietsen. We wandelen nog even Saria in om een bank te zoeken. Morgenvroeg om 08.30 uur is de bank open. Onderweg eten we nog een warm stokbroodje kam/kaas met koffie/thee. Teruggekomen bij de herberg, zit er de Engelsman (uit Newcastle, na later bleek) op mij te wachten, die ik 's-middags geholpen heb met het vinden van een camping. Hij wil mij als dank een pilsje aanbieden. Met de man gesproken en hij vertrelt met 2 honden, een fiets met trailer, op pad te zijn. Maar hij heeft ook nog een auto (Triumph 2500 uit 1972) en een caravan bij zich. De man is erg blij, omdat hij weer eens sinds een week of 4 een goed gesprek kan voeren. Overal is hij met zijn honden, niet toegelaten, weggejaagd, niet geaccepteerd of geweerd. Typisch Spanje dus. Even later schuift het Oostenrijkse echtpaar ook aan. De Engelsman is zo blij en geeft het ene na het andere rondje!!!. We accepteren 2 comsumpties om vervolgens hem duidelijk te maken dat het wat ons betreft voldoende is en danken hem voor zijn vrijgevigheid. Om 20.30 uur bel ik met het reeds door mij gereserveerde pension in Santiago de Compostela met de vraag of we 2 dagen eerder kunnen arriveren. Het blijkt dus geen problemen op te leveren. We hebben dus gewoon weer geluk!! We danken de apostel Jacobus wederom. We zullen dus van 5 september tot en met 10 september in Santiago verblijven. Geeft, mij althans, een goed gevoel dus. Om 21.30 uur gaan we naar onze kamer, maar zetten eerst nog de fietsen binnen. We schrijven ieder nog wat en gaan daarna naar bed.

Dag 37: 02 september 2007.

Dag 37: Zondag 02 september 2007. Dagafstand: 94,20 km. Temperatuur: 18 tot 34 graden Celsius. Fietstijd 5 uur 56 minuten. Gemiddelde snelheid 15,87 km/u. Hoogste snelheid 52,58 km/u. Na het gebruikelijke ontbijt vertrekken we om ongeveer 08.30 uur richting El Ganso. Vandaag passeren we ook Cruz de Ferro, één van de hoogtepunten van de Camino. Eerst volgen we het voetgangerspad, hetgeen ook geschikt is om te fietsen. We rijden o.a. de lopers voorbij, die in de herberg in Murias de Rechivaldo hebben geslapen. De klim naar Cruz de Ferro is begonnen en valt uiteraard achteraf gezien wel mee, maar als je aan het klimmen bent dan ............. Er moet natuurlijk wel ingecalculeerd worden, dat we al meer dan 2500 kilometer in de benen/kuiten hebben.

Bij Cruz de Ferro maken we foto's en ik laat uiteraard mijn steen, meegenomen uit Veldhoven, achter. Het hele ritueel, met de onderliggende gedachte, geeft een gevoel opperste voldoening!!!! Nic "tovert" plotseling ook een steentje tevoorschijn en laat dat ook achter. De afdaling is inderdaad, zoals voorspeldt, erg steil en gevaarlijk. Bij een snelheid van 55 km/u knijp ik echt in de remmen, anders zijn de bochten echt niet te nemen. We rijden vervolgens naar Ruitelán, hetgeen naar wens verloopt. De passage van Ponferrada, waar we een broodje eten, en Villafranca del Bierzo is een fluitje van een cent zogezegd. We bereiken na ruim 90 kilometer, om 16.30 uur Ruitelán.

De ontvangst is wat minder, naar de mening van Nic, maar na het avondeten (wortelsoep / salade / spaghetti) is dat erg snel vergeten. In de herberg hebben we geen ontvangst met onze mobiele telefoons. We moeten buiten ongeveer 100 meter naar links of naar rechts de straat in lopen. Eén en ander in verband met ongelukkige plaatsing van de zendmasten tussen de hoge bergen, zo vertelt de pensionbaas. We eten samen met een Zwitsers echtpaar en een Spaanse stelletje. Daarna gaan we live voetbal kijken in de plaatselijke kroeg/bar. (VillaReal - Real Madrid, uitslag 0-5), Real Madrid met o.a. Ruud van Nistelrooij, Wesley Sneijder en Royston Drenthe. Zo rond 23.30 uur ga ik naar bed. Nic had al eerder de pijp aan Maarten, niet aan mij dus, gegeven en is zo rond 22.00 uur naar bed gegaan! Morgen is er weer een dag.

dag 36: 1 september 2007.

Dag 36: Zaterdag 1 september 2007. Dagafstand: 83,22 km. Temperatuur 10 tot 28 graden Celsius. Fietstijd: 4 uur 48 minuten. Gemidelde snelheid: 17,33 km/u. Hoogste snelheid 48,86 km/u. Om 07.15 uur opgestaan en ingepakt en om 08.00 uur aan het ontbijt. Uitgebreid voor Spaanse begrippen en slechts voor 2,50 Euro p.p. De herbergierster schuift even later aan en ontbijt met ons. We hebben een geanimeerd gesprek. Ze adviseert ons niet in de herberg in Hospital de Obrigo te overnachten, maar in de herberg te Murias de Rechivaldo. Ze belt om voor ons een reservering te maken, maar ze krijgt geen kontakt. Aangezien het niet zo druk is langs de Camino zal de overnachting daar geen probleem zijn. We vertrekken om 08.30 uur bij een temperatuur van 10 graden Celsius richting Léon.

Léon is een geweldig mooie stad. In de kathedraal halen we een stempel. Zo rond 09.30 uur is het relatief rustig en de winkels openen net hun deuren. Een heerlijke relaxte sfeer. De zon verwarmt voorzichtig de stad. Op straat word ik aangesproken door een Duits sprekende man met de vraag of ik hem kan helpen, want hij is bestolen?!?!? Hij is erg schamel gekleed en zo te zien niet echt een toerist, maar eerder een adspirant zwerver. Ik verwijs de man naar de politie en/of het Duitse consulaat/ambassade. De man reageert boos op mijn antwoord en loopt vloekend door. Geen succes dus voor hem!! Ik koop nieuwe batterijen en een digitale fotokaart voor mijn foto-toestel. De batterijen heb ik nodig omdat mijn batterij-lader enige dagen geleden is ontploft. Kan ik weer verder met foto's maken. Op het kerkplein ontmoeten we een Nederlandse man genaamd Jan Hendriks uit Arnhem, die op de fiets aan de terugweg bezig is naar Nederland. Hij zit er zogezegd "helemaal door". De weg terug valt hem zo zwaar, dat hij overweegt om per trein vanuit Léon terug te reizen. Hij is dan op tijd terug voor de geboorte van zijn eerste kleinkind over ongeveer 14 dagen. We leven met hem mee en wensen hem sterkte. Via de route, en na éénmaal verkeerd gereden, verlaten we Léon richting Astorga, waar we even wat foto's maken van de kerk die door architekt Gaudi is gebouwd.

Onderweg kopen we fruit (appels, bananen en druiven) voor de lunch. Zo rond 17.15 arriveren we in herberg "Las Agedas" in Murias de Rechivaldo, waar in totaal 9 pelgrims verblijven. Een Amerikaans echtpaar uit de staat New York, bij de Canadese grens, een Canadees echtpaar (uit Quebec) een Fransman en een Duitser met zijn dochter. Deze dochter blijkt beleidsmedewerkster te zijn bij het Milieubureau van de Verenigde Naties in Rome. Kortom een gemêlleerd mondiaal gezelschap. Mooie verhalen al dan niet persoonlijk, doch onderhoudend en verrijkend.We eten gezamenlijk van 19.00 uut tot 21.30 uur. Een geweldige ervaring!! De herberg is echt aan te bevelen. Dus weer een "aanrader"!!Overnachting, diner en ontbijt voor 15,00 Euro p.p. Alle faciliteiten zijn van een hoog niveau. Het is verbazingwekkend, dat alles voor die prijs. Rond 23.00 uur ligt iedereen in bed en slaapt als een roosje. Nadat ik een brief aan het thuisfront heb geschreven, ga ik ruim na 00.00 uur ook naar bed.

Dag 35: 31 augustus 2007.

Dag 35: Vrijdag 31 augustus 2007. Dagafstand: 57,30 km. Temperatuur: 10 to 30 graden Celsius. Fietstijd: 3 uur 6 minuten. Gemiddelde snelheid: 18,4 km/u. Hoogste snelheid: 39,04 km/u. Na een uitermate goede nachtrust staan we zo rond 07.30/07.45 uur op, pakken in en we ontbijten vervolgens in de herberg. Alles perfect verzorgd en niets op aan te merken. Aangezien de herberg meteen aan de route ligt hoeven we niet de juiste weg te zoeken. Het gaat voorlopig de eerste 10 kilometer relatief bergaf. Het is koud. We zien de damp van onze adem. De wind steekt op uit het noord-oosten, wat maar zeer zelden voorkomt. We hebben geen moeite de route te blijven volgen. Eén keer ongeveer 200 meter verkeerd gereden. We hebben niet goed gelezen. Dat overkomt ook een Duits stel op hetzelfde punt. Even spreken we met elkaar. Ze zijn van plan in 8 dagen van Biaritz naar Santiago de Compostela te fietsen!!! Een hele klus dus.

In Spanje wist men, dat Nic Kester zou komen in 2007. Er is reeds een dorp naar hem genoemd!!

We besluiten niet in Mansilla las Mulas te overnachten maar door te fietsen naar Puerta Villarente, waar ook een goede herberg te vinden is. Blijkt inderdaad te kloppen (6 Euri p.p.p.n.). Ontbijt moeten we zelf verzorgen. We besluiten vanavond ergens wat te gaan eten. In de herberg ontmoeten we een Duits echtpaar (beiden dik in de zeventig), dat thans de Camino te voet doet. Ze hebben de Camino reeds 2 keer per fiets gedaan. Ze komen uit Dortmund. De man is erg dominant en wil alleen zichzelf horen praten. Zijn vrouw mag niets zeggen van hem!! Ook een manier van samenleven!! Bij de voorbereiding van de komende dagen besluiten we de rustdag in Léon over te slaan en door te rijden. Morgen bijtijds vertrekken en we doen dan Léon op de fiets. Zo ontstaat er ruimte in Santiago de Compostela. De laatste week, nog ruim 400 kilometer te gaan, zal zwaar zijn, want we moeten nog een 3-tal bergen van boven de 1000 meter over. We steken fysiek en mentaal goed in ons vel, dus dat gaat lukken ijs en weder diendende!! Terwijl Nic een middagdutje doet, vraag ik de herbergierster of we eventueel ook in de herberg kunnen eten. Blijkt te kunnen en ontbijten is ook geen probleem zegt ze. We kiezen voor de optie om in de herberg te eten. We eten een uitgebreide salade met stokbrood en een fles (of 2) goede rode Spaanse wijn. Te gek goed en veel te lekker. Na het eten praten we met de herbergierster over de psychologische achtergronden, waarom mensen de Jacobsroute lopen/fietsen. Ze blijkt van Franse komaf te zijn, om precies te zijn uit de Elzas (Colmar). Ze praat honderduit over het runnen van een private herberg en de op hand zijnde uitbreiding van hun herberg. Komend jaar wordt de herberg verbouwd en krijgt het nog meer capaciteit en comfort. In de winter is de herberg ook open. Naast het runnen van deze herberg heeft ze nog een bar in Léon. Haar man handelt internationaal in koeien (im-/export). De dochter van man werkt ook in de herberg. Een familie-bedrijf dus en zo te zien werken ze allen met hart en ziel in het bedrijf. Wederom een heel bijzondere ontmoeting. Een ware aanrader deze herberg en ons inziens zeer goed. Zo rond 23.30 uur gaan we naar bed.

Dag 34: 30 augustus 2007.

Dag 34: Donderdag 30 augustus 2007. Dagafstand: 83 km. Temperatuur: 20 graden Celsius. Fietstijd: 4 uur 35 minuten. Gemiddelde snelheid: 17.37 km/u. Hoogste snelheid: 52.08 km/u. Na een goede nachtrust voor mij, nagenoeg aan een stuk doorgeslapen van ongeveer 22.00 uur tot 06.45 uur, ben ik opgestaan! Nic heeft volgens zijn zeggen slecht geslapen. We hebben 2 zeer zwaar snurkende mannen op de kamer. Zo erg zelfs, dat een Belgische vrouw op de loop is gegaan. We ontbijten vervolgens samen en we zitten om 08.00 uur op de fiets richting Colzadilla de la Cuera. Ik had al meteen een digitaal probleem met mijn kilometerteller. Spontaan is het ding van slag. Nic en ik (Nic meer) hebben het opgelost. Het weer is voor fietsers subliem.

Ongeveer 20 graden en noord/ noordoosten wind, kracht 5. Het traject voor vandaag is overwegend dalend. Kortom geweldige omstandigheden voor fietser en lopers. Toch hebben we de nodige hellingen voor de boeg. Het stadje Corrión de los Condes rijden we in om fruit te kopen. Bij de Spar hebben ze alleen verpakte appels à 2 kilo en dat is echt te veel voor ons. De volgende supermarkt niets geen fruit. Bij de derde supermarkt kies ik het best ogende fruit uit. Bananen, appels en perzikken. Al met al de nodige vitamines. In het zonnetje eten we er een gedeelte van op. Als we vervolgens verder rijden, blijkt het toch moeilijker te zijn de stad te verlaten dan het in eerste aanleg lijkt. Nic heeft de nieuwe uitgave deel 3 van de St Jacobs fietsroute en ik de oude. De routebeschrijving komt niet geheel overeen met elkaar, terwijl op het punt waar we staan eigenlijk totaal geen aanknopingspunten zijn. Nic vraagt het aan een Spaanse vrouw. De vrouw steekt een zeer lang verhaal af wat er op neer komt dat we gewoon rechtsaf moeten riching een brug. Ondertussen vraag ik het aan een Engelssprekende Spaanse pelgrim. Die blijkt ook de weg kwijt te zijn. Het vertrelt op dezelfde manier verdwaald te zijn gisteren in Burgos als wij. Per ongeluk is hij de snelweg opgereden en door de politie aangehouden en over de vangrail gezet, waardoor hij even later door een klein riviertje moest lopen om weer op de juiste weg te komen. Tijdens het gesprek met de man zie ik een informatiehokje van het bureau van toerisme. Ook daar spreekt men alleen Spaans, maar met handen en voeten komen we eruit; rechtsaf en richting brug. Kortom we zijn weer op weg. In het nieuwe boekje deel 3 van de St Jacobs fietsroute wordt de weg geleid van Carrión de los Condes naar Calzadilla de la Cuera. De laatste (uit het oude boekje dus) is beter aan te raden voor fietsers, omdat de nieuwe route een slecht pad is voor fietsers (erg grove steenslag). Voor lopers goed, maar voor fieters echt af te raden. Erg vroeg zo rond 13.30 uur zijn we op onze eindbestemming in Calzadilla de la Cuera. Na overleg besluiten we toch maar door te fietsen naar Sahagún. Heeft alles te maken met de zeer gunstige weersomstandigheden (windkracht 5, oost/noordoost en dat op de Spaanse hoogvlakte) St. Jacob is ons wel zeer goed terwille!!! Even voor we willen doorrijden ontmoeten we een Duitse fietser, die vertrokken is in Augsburg. Een Engelse loper van 71 jaar, die totaal kapot is. Hij besluit niet meer verder te gaan. Tot onze verbazing komen we in kontakt met een grijze oude man op een racefiets. Hij blijkt een Zuid-Afrikaan te zijn in de van leeftijd 77 jaar!! Gestart in Londen, om daar de start van de Tour de France mee te maken, vervolgens is hij naar Calais gegaan om gedurende de Tour de France in Noord Frankrijk rond te fietsen. 4 dagen voor het einde van de Tour is hij in Parijs om de aankomst van de Tour de France mee te maken. Voor hem een jongensdroom. Daarna is hij op weg gegaan naar Santiago de Compostela. We spreken beiden ons respect uit. Werkelijk verbazingwekkend zo'n man van 77 jaar alleen op pad en hij heeft maar 2 kleine fietstassen aan bagage bij zich. Op weg naar Sahagún komen we onderweg een splinternieuwe auberge tegen in Terradillos (Palencia). Geweldige accomodatie. Slaapkamers voor 12 personen à €6,= of voor 4 personen à €7.50 p.p.p.n. (met een eigen toilet en douche). Een pelgrimsmenu voor maar €8,= p.p. Wasmachine service en internet gratis. De beste overnachtingsplaats, welke we tot nu toe hebben gehad. Albergue LOS TEMPLARIOS TERRADILLOS (Palencia). We laten de was doen €3,= p.p. en laten hem buiten in de wind drogen. De avond komen we wel door. Lekker eten en relaxen. Het eten is inderdaad prima en tijdens het eten hebben we een bijzonder gesprek een Australische man, die samen met zijn vrouw Europa doet in 3 maanden. Over allerlei onderwerpen gesproken. Nic informeert bij de man over de reismogelijkheden in Australië en Nieuw Zeeland. Interessant gesprek. De avond is weer perfect in alle opzichten. Om 24.00 uur naar bed. Geweldige dag gehad.

Dag 33: 29 augustus 2007.

Dag 33: Woensdag 29 augustus 2007. Dagafstand: 74.61 km.Temperatuur: 18 tot 28 graden Celsius, zonnig, weinig wind. Fietstijd: 4 uur 48 minuten. Gemiddelde snelheid: 15.53 km/u. Hoogste snelheid: 50.65 km/u. Na de ervaringen van gisteren hitte, wind besluiten we zo vroeg mogelijk te vertrekken. Ik sta zelf om 05.30 uur op. Er waren al sinds 04.00 uur mensen (lopers) aan het vertrekken. Om 06.30 uur zitten we op de fiets richting Castojeriz. Ongeveer een 80 km. De eerste kilometers fietsen we in het donker, wat toch wel wat vreemd aandoet. Het is fris maar windstil. De kilometers vorderen gestaag. In Burgos hebben we moeite de juiste weg te vinden. We rijden uiteindelijk enigzins fout maar via de N120 en N620a geraken we in Cabia en komen zo weer op de route van Santiago.

In Burgos bij een plaatselijke bakker weer broodjes gekocht en uit het vuistje gegeten. Na Burgos begint het warmer te worden en om 13.30 uur vinden we een luxe herberg in Hontonas, 7 km voor Castrojeriz.

Lekker gedoucht en onzelf geïnstalleerd. Het dorp heeft 2 herbergen, 1 gemeentelijke en 1 privé, 1 hotel/restaurant en wat huisjes. Alles is gericht op de Camino. Niet toeristisch. We ontmoeten een Deense man die vandaag precies 3200 km heeft gelopen. Hij vertelt, dat hij de totale tocht "financieel" en "in tijd" heeft gekregen als afscheidscadeau voor zijn pensionering. De hele tocht valt hem wel zwaar zeker nu hij zover is gevorderd. Hij heeft goede moed en is vastberaden Santiago de Compostela te halen. We wensen hem veel succes. Voorts ontmoeten we een Belg/Vlaming uit Mechelen (net gepensineerde architect) die inmiddels 2200 km heeft gelopen. Hij sluit middels de Camino zijn werkzaam leven af om een nieuwe doorstart te maken.

Het Japanse echtpaar, dat bij ons op de kamer sliep in Sto Domingo de la Calzada genieten van hun lunch op het terras van de herberg. We begroeten elkaar en wisselen gegevens uit (e-mail adressen). Vinden we leuk voor na de Camino om in kontakt te blijven. Op het terras schuift nog een Duitser aan, die n.a.v. een boek over de Camino, dat hij had gekregen voor zijn verjaardag, binnen een week halsoverkop is vertrokken, nadat het gelezen had. Eerst geboekt en toen pas zijn vrouw/kinderen geïnformeerd. Hij had als niet katholiek de pelgrimszegen in de pelgrimsmis uitgesproken. Hij was zeer onder de indruk. Kortom weer meer bijzondere ontmoetingen. Om 16.30 uur nemen we een tussendoortje (broodje tortilla) in afwachting van het pelgrimsmaal, dat om 19.00 uur geserveerd zal worden.

Iedereen staat inderdaad ruim voor 19.00 uur te trappelen om te eten. Er wordt een uitstekend pelgrimsmenu geserveerd voor €8.50 p.p. inclusief een fles wijn. De ambiance is gewelding. Internationaal en wederom heeft iedereen zijn eigen verhaal. De herberg is erg goed (slechts 19 slaapplaatsen) en een echte aanrader. (Alberge El Puntido, Hontonas). Om goed 21.30 uur liggen zowat alle pelgrims in bed en het café wordt bevolkt door de lokale Spanjaarden, die zich komen laven aan de diverse specifieke Spaanse drankjes. Het is een geweldig schouwspel, maar ook erg lawaaierig. Om 22.00 uur gaat het café-gedeelte dicht en wordt eigenlijk iedereen verzocht te vertrekken. Een lokale Spanjaard komt om 22.05 uur nog even binnen voor een pakje sigaretten, maar die wordt dus echt niet meer geholpen. Ze zijn zeer strikt. Ik ga om 22.15 uur ook naar bed. Nic slaapt al.