Wie ben ik:

Ik ben Maarten Lautenslager 53 jaar, bijna 32 jaar gehuwd met Alice, mijn geliefde en gewaardeerde (v)echtgenote en gezinsmanager. Wij wonen in Veldhoven, onder de rook van Eindhoven. We hebben 2 uitwonende zoons Jeroen (25) en Niels (22), die in Breda en Veldhoven wonen. Ik ben al meer dan 31 jaar werkzaam bij de politie, waarvan de de laatste 13 jaar bij de Vreemdelingenpolitie in Eindhoven en omstreken, waar we met een flink aantal collega’s dagelijks druk zijn met het vreemdelingen gerelateerd politiewerk. Het is een fijne job, die we met plezier doen.

maandag 20 augustus 2007

Dag 13: 09 augustus 2007.

Dag 13: Donderdag 09 augustus 2007. Dagafstand: 60.03 km. Temperatuur: 25 tot 30 graden Celsius, zonnig. Fietstijd: 3 uur 48 minuten. Gemiddelde snelheid: 15.75 km/u. Hoogste snelheid: 43.41 km/u . Bij het wakker worden om 07.10 uur zien we, dat er geen nieuwe campinggasten bij gekomen zijn. Als gevolg van de dauw hebben we de tenten wederom nat ingepakt. Koffie en soep gemaakt en de fietsen opgetuigd. Om 08.05 uur heb ik de collega's op het werk tijdens de dagelijkse briefing gebeld om een teken van leven te laten horen. Iedereen probeert mij via mijn weblog te volgen, maar ja op de route naar Santiago de Compostela heb ik nog geen operationele internetcafé's kunnen ontdekken, vooral in de vakantiemaand augustus in Frankrijk en zeker niet in de kleine dorpjes op het Franse platteland of zoals de Fransen het plegen te zeggen: "Dans le campagne." De route van vandaag is kort en makkelijk qua beklimmingen en afdalingen.
Rond 13.00 uur hebben we in St Amant-de-Bonnieure in een plaatselijke "alles-in-één-zaak" (restaurant/bar/post/gokken/stomerij/bakkerij en "lokale roddeldienst") een heerlijke plat du jour gegeten (kip met gemengde groenten en rijst; ijs of gebak na en alles met een halve liter rode wijn). Rond half vier vinden we even buiten het dorp St. Angau een camping, €5,= per persoon per nacht. De camping wordt gerund door een Engelsman en is dus Brits geöriënteerd, gelet op de Engelse auto's en tour- en stacaravans, die bijna allemaal van Engelse kentkens zijn voorzien.
Na een verfrissende douche doe ik wat inkopen in het dorp. Nic blijft op de camping en houd "de wacht". De eigenaresse van een winkel vertelt mij, dat de vrouw van de plaatselijke notaris, namens de kerk, de pelgrims van stempels voorziet. Ik heb jammer genoeg de stempelkaart niet bij me. Dus teruggekomen op de caming heb ik meteen de stempelkaart van mij en Nic gepakt en ik ben teruggereden naar het huis waar de vrouw woont. De notaris opent zelf de deur en met alle Franse égards, word ik in mijn campingsmoking "in de wacht" gezet in de prachtige vestibule van de notariswoning.
Na een kort maar geanimeerd gesprek krijg ik mijn felbegeerde stempel. Snel terug naar de camping waar Nic wacht. Ik heb vervolgens gekookt en samen met Nic gezellig gegeten. Vervolgens wast Nic af en heb ik een half uurtje met Alice gebeld en diverse nieuwtjes uitgewisseld. Daarna hebben we nog wat klein onderhoud aan de fiets verricht. De route van devolgende dag naar Montignac doorgenomen onder het genot van een kopje koffie en vervolgens nog wat gekletst met de aanwezige campinggasen. Stipt 22.30 uur als brave jongetjes naar bed.

Dag 12: 08 augustus 2007.

Dag 12: Woensdag 08 augustus 2007. Dagafstand: 106.54 km Temperatuur: 18 tot 22 graden Celsius, bewolkt, regen, zon, wind. Fietstijd: 6 uur 22 minuten. Gemiddelde snelheid: 16.72 km/u. Hoogste snelheid: 45.5 km/u. Vandaag gaan we weer vroeg op pad (07.15 uur). Eerst naar de bakker voor ons ontbijt. Pain au chocolat, pain au rasin en croissants. Als ze vers zijn hapt het heerlijk weg. Snel weer de route opgezocht waar we "Bernard de Stapper" (zo zijn we hem gaan noemen) uit Gent weer tegenkwamen. Snel gedag gezegd en doorgereden. Het is een zeer mooie route. Onderweg weer diverse pelgrims tegengekomen. Vandaag onze eerste "plat du jour" proberen te scoren, hetgeen echt niet zo makkelijk is als men denkt. Of de restaurants zijn dicht, of de restaurants serveren geen "plat du jour" gedurende de maanden juli en augustus. Toeristen-vriendelijk beleid!!! Ons maar tegoed gedaan aan een goed bereide lasagna. Vandaag wederom getracht via een krantenwinkeltje een fax te versturen (24xA4). De goede man kon deze dienst echt verzorgen. Ik was zeer blij dat te horen. Nu kon voor het thuisfront mijn weblog worden bijgewerkt. Toen ik de man vroeg wat het zou gaan kosten hebben ze mij moeten reanimeren. De goedlachse Franse man berekende mij zonder blikken of blozen €4,= per A4!!!! Ik vloekte, sorry, een keer flink en ben weggelopen. Dus geen fax en geen bijgewerkt weblog. Kortom: JAMMER!!!! Op weg naar Château Garnier nemen we de alternatieve route oostelijk van Poitiers. Heerlijk rustige weggetjes. We rijden weer verkeerd. Niet goed gelezen en opgelet dus, eigen schuld....., dikke bult.
Toch Château Garnier bereikt en bij de plaatselijke kruidenier Ravioli en fruit ingeslagen, en een baguette bij de bakker. Op de camping nog soep gemaakt, dus heerlijk en low-budget gegeten. De campingkosten, let op: 2 volwassenen, 2 tentjes, 2 fietsen, inclusief douchen en illegale stroom voor één nacht: €3.75!!!!! En....... de hele camping voor onszelf. Prima de luxe en exclusief!!!

Dag 11: 07 augustus 2007.

Dag 11: Dinsdag 07 augustus 2007. Dagafstand: 72.49 km. Temperatuur: 22 graden Celsius, zonnig. Fietstijd: 4 uur 39 minuten. Gemiddelde snelheid: 15.54 km/u. Hoogste snelheid: 46.39 km p/u.
Om 06.00 uur staan we op en rond 07.00 uur ontbijten we in de jeugdhotel/-herberg. Als snel blijk ons dat er meer 50-plussers uit diverse landen in het hotel verblijven dan jongeren. Echt wel bijzonder. Om 08.30 uur vertrekken we. Hier en daar maken we nog wat foto's in Tours. Het is een hele mooie stad. Vervolgens verlaten we de stad, nadat we in een supermarkt nog wat kopen voor onderweg. Ook weer gas proberen te scoren echter zonder resultaat. Bij een volgende supermarkt had ik eindelijk geluk. Onderweg komen we steeds meer allerlei mensen tegen die aan het fietsen zijn al dan niet naar Santiago. Ook voetgangers. Een Nederlandse man op de fiets. De man mist zijn rechter onderarm. Hij thuis vertelt dat als hij in Nederland thuiskomt dan heeft hij 3000 kilometer gefietst. Een echtpaar terugkerend uit Santiago. Een loper uit Pau die de route loopt van Tours naar Saint Pied de Port. En een Belgische vrouw, genaamd Martine Somers uit Antwerpen die we tegenkomen. We drinken samen koffie/bouillon. Op de rustplaats ontmoeten we een echtpaar op weg naar Santiago de Compostela. Ze hebben nog maar 16 dagen om in Santiago te geraken. Hebben hun reis moeten onderbreken voor een sterfgeval in Nederland en zijne even op en neer geweest om de begrafenis bij te wonen. Ze komen uit Driebergen. Ook een zeer markante Belgische man genaamd Bernard uit Gent, lopend op weg naar Santiago. Vertelde manisch depressief te zijn maar dan de vrolijke variant. Hij heeft ons ongeveer een half uur aan de praat gehouden. De man is verbaal zeer begaafd. Weet zaken en detail te vertellen en is in zijn bewoordingen zeer scherp. Bernard "de Stapper", zoals we hem noemen komt de komende dagen nog regelmatig terug in onze gesprekken. Hij laat op ons beiden een diepe indruk na. Omstreeks 16.00 uur komen we op de camping aan, zetten de tenten op en nemen een verfrissende douche. Na het douchen arriveert ook Martine Somers en we raken weer aan de praat. Ze blijkt ook de Santiago-route te fietsen. Dit jaar alleen tot aan Bordeaux om vervolgens richting Toulouse te fietsen. Van daar uit gaat ze per vliegtuig terug naar België. Ze fietst helemaal alleen. Haar man is geen fietser vertelt ze ons en die is daarom maar thuis gebleven. Terwijl zij boodschappen gaat doen lopen wij het dorp in. Alle eetgelegenheden, 3 in totaal, zijn gesloten. We eten in het lokale PMU wedkantoor twee broodjes ham, met erg sterke Franse mosterd, waarvan de tranen je in de ogen schieten.
Martine Somers & Bernard "de Stapper".
Toen we terug kwamen op de camping was Martine net klaar met eten. Ze had nog het één en ander over. Ze vroeg ons of we de "left-overs" wilden op eten. Dat hebben we dankbaar aanvaard, zoals het "Ollanders" betaamt. Na het eten hebben we hier en daar nog een praatje gemaakt met wat Nederlanders. Deze hadden het echt niet voorzien op wat luidruchtige Fransen die ook op de camping staan. Deze Fransen waren zeer goed uitgerust, allen met dubbelassige caravans met alles erop en eraan. Wasmachines en drogers in separate aanhangwagens. Kortom zeer luxe!! Volgens hen zijn het, ja je leest het goed "nomaden"!!! Klopt inderdaad volkomen!!!! Na enige observatie blijken het gewoon reizende marktkooplui te zijn. Typisch zo'n Nederlandse reactie, maar wel een lachwekkende!! We gaan zo rond 22.30 uur naar bed.