Wie ben ik:

Ik ben Maarten Lautenslager 53 jaar, bijna 32 jaar gehuwd met Alice, mijn geliefde en gewaardeerde (v)echtgenote en gezinsmanager. Wij wonen in Veldhoven, onder de rook van Eindhoven. We hebben 2 uitwonende zoons Jeroen (25) en Niels (22), die in Breda en Veldhoven wonen. Ik ben al meer dan 31 jaar werkzaam bij de politie, waarvan de de laatste 13 jaar bij de Vreemdelingenpolitie in Eindhoven en omstreken, waar we met een flink aantal collega’s dagelijks druk zijn met het vreemdelingen gerelateerd politiewerk. Het is een fijne job, die we met plezier doen.

maandag 3 september 2007

Dag 25: 21 augustus 2007.

Dag 25: Dinsdag 21 augustus 2007. Dagafstand: 32.81 km. Temperatuur: 8 tot 12 graden Celsius, hele dag regen en wind. Fietstijd: 3 uur 23 minuten. Gemiddelde snelheid: 9.68 km/u. Hoogste snelheid: 31.80 km/u.
Col du Sompert 1640 km. Aankomst top hevige regen en 5 graden Celsius.
De regen heeft de hele nacht heftig aangehouden. Ook veel wind. We blijven in onze tent, want het is hondenweer. Omstreeks 11.15 uur klaart het wat op en we besluiten in te pakken. Uiteindelijk zijn we om 12.30 uur aan het fietsen. Het is droog. In Estaut langs de route proberen we een bakker te vinden. In het hele dorp is er geen bakker te vinden. We besluiten daar dan maar een plat du jour te nemen. Het begint ondertussen flink en aanhoudend te regenen!!!! Nic wil niet meer verder rijden. Hij wil beter weer afwachten en in het hotel in Estaut inchecken. Ik wil doorfietsen, want ik wil vandaag de Col du Sompert over en naar Spanje. Ik zie het als een uitdaging, waar ik al lange tijd naar uitgezien heb, ondanks de weersgesteldheid. Nic is het er niet mee eens, maar geeft schoorvoetend toe, ondanks het feit dat hij het niet met me eens is. We gaan fietsen in de stromende regen, en bergop met veel wind. Een prachtige uitdaging!!!! Ik heb prima benen en het klimmen gaat naar wens. De stemming tussen Nic en mij is mineur. We bereiken uiteindelijk om 18.30 uur de top van de Col du Sompert, bij een temperatuur van slechts 5 graden en passeren grens met Spanje. Ik geef Nic een hand en bedank hem, dat we Spanje gehaald hebben. Voor mij een enorme mijlpaal op allerlei gebieden. Dat is eigenlijk niet uit te leggen. Het is heel persoonlijk, het voelt perfect!!! We checken in in Auberge Aysa.
We zijn door en door nat en hebben het ontzettend koud. De patron eist eerst de formele inschrijving met alles erop en eraan. Uit pure hufterigheid wring ik mijn handschoenen uit. Er blijft een plas met water achter. De patron kijkt me vragend aan en ik vraag hem knipogend mij onze kamer te wijzen!! Na ons geïnstalleerd te hebben bellen we even naar huis en gaan vervolgens wat eten, hetgeen ons uiteraard goed smaakt. Na het eten spreken Nic en ik onze gevoelens omtrent deze dag, naar elkaar uit. Voor Nic een zware dag, voor mij een overwinning!! Terwijl Nic naar bed gaat schrijf ik mijn verhaal voor vandaag onder het genot van een Spaans biertje. Ook hoor ik sinds mijn vertrek weer eens goede muziek van Vargas Blues Band (speelde bij Santana). De muziek verwoordt hoe ik me voel. Vreselijk goed in alle opzichten. Om 22.00 uur wordt het restaurant, waar ik zit schrijven, gesloten en ik wordt verzocht naar het gastenverblijf te gaan. Daar zie ik, dat Nic nog niet naar bed is gegaan, maar zich kostelijk vermaakt met 3 Duitse wandelaarsters, een Fransman uit Bretagne met zijn Algerijnse vriendin, die in Parijs woont. De 2 laatste personen hebben elkaar blijkbaar gevonden met de drank als hun gemeenschappelijke liefde. Hij vertelt met dubbele tong zijn verhaal waar echt geen touw aan vast te knopen, terwijl zijn aangeschoten vriendin volgens eigen zeggen, haar identiteit kwijt. Ze weet eigenlijk niet of Marokkaanse danwel Algerijnse is. Geeft ook eigenlijk niet zegt ze, want ze woont in gelukkig in Parijs. Nic praat gezellig met de Duitse vrouwen en vermaakt zich opperbest.
Ik wil, als nieuwkomer in het gezelschap, eigenlijk niet deelnemen aan het gesprek, maar een brief schrijven. Dat lukt dan uiteindelijk ook niet. Na een uurtje rond 23.30 uur zoeken Nic en ik ons bed op. Op de kamer blijken nog 2 wandelaars hun intrek hebben genomen. Ze slapen reeds. Nu wij nog.

Dag 24: 20 augustus 2007.

Dag 24: Maandag 20 augustus 2007. Dagafstand: 73.58 km. Temperatuur: 14 tot 18 graden Celsius. Fietstijd: 4 uur 32 minuten. Gemiddelde snelheid: 16.18 km/u. Hoogste snelheid: 58.97 km/u.
Beklimming van de Marie Blanc 1035 meter en ik kom mezelf tegen!!!!!
Wekker gezet om 06.30 uur, maar ik ben bijna elk uur wakker geweest vannacht. Om 06.15 uur sta ik op. Ochtendritueel en vervolgens alle bepakking naar beneden gebracht en op de fiets gedaan. Om 07.10 uur zitten we samen aan het ontbijt. Hetgeen op rekening in het hotel is gebruikt, betalen we en we nemen van de mensen afscheid. Volgend jaar kom ik zeker terug in dit hotel. Sober/humaan en goedkoop, €17.50 p.p.p.n., ontbijt €4.50 p.p., diner €12,= als je ervoor kiest. Omdat we geen zin hebben om meteen te klimmen lopen we de steile straat omhoog om op de weg richting Louvie-Juzon (39km) te komen. Daar nemen we dan de D934 om vervolgens over de D294 richting Escol te fietsen. Op deze weg benaderen we via de oostzijde Col de Marie Blanc (1035 meter), waar ik me "als niet-klimmer tegenkom", maar ik zet door, wel enkele malen een korte pauze gehouden. Ik moet tenslotte naar mijn lichaam luisteren. Boven komen geeft een kick!!!!
De afdaling is steil (14%) en gevaarlijk, als gevolg van een slecht wegdek. Beneden in Escol ontmoeten we een Duits stel, dat op de fiets op weg is van Biaritz naar Perpignan. Enkel een rugzak met wat (regen)kleding en hun plastic kaartjes grappen we. Vanmorgen waren ze ergens in de bergen op ongeveer 1700 meter hoogte. Ze hadden 3 uur in de regen gereden en het was ijskoud. Boven op de Marie-Blanc was het ook tamelijk koud a.g.v. de wind. Op het moment dat we wilden doorrijden kwamen er 2 stellen aanlopen. Het bleken Oostenrijkers te zijn op weg naar Le Somport. Daarna lopen ze nog 5 dagen door. Ze worden vergezeld door een grote St. Bernardshond, die zich spontaan enkele kilometers geleden bij hen heeft aangesloten. Wij besluiten, na de kaart te hebben geraadpleegd, door te rijden naar Bedous (dagafstand van 75 km) lijkt ons redelijk. We komen om 14.30 uur op de camping municipal aan en installeren ons voor (€8,=). Tent opgezet en gedoucht. Boodschappen gedaan. Fles wijn pastoor gemaakt. Was weer erg lekker. Het dreigende slechte weer zet zich inderdaad door en het begint te regenen, dus de tent maar in. Het restaurant, waar we willen eten, is pas om 19.00 uur/19.30 uur open. We eten voor een redelijke prijs in restaurant
Chez Michel, Rue Gambetta, 64490 Bedous (http://abr.michel.free.fr/).
Een echte aanrader aan de doorgaande weg, niet ver van de camping en tegenover de goed gesorteerde supermarkt. Het blijft de hele avond regenen en de voorspelling voor morgen is ook regen. We gaan de Col du Sompert over, die berg is 1640 meter hoog en ligt op de grens met Spanje. Ik persoonlijk heb er echt mijn zinnen op gezet om morgen hoe dan ook deze puist te nemen. Het zal een zware dag worden, maar ik kijk er ook naar uit.

Dag 23: Derde volledige dag in Lourdes.

Dag 23: Zondag 19 augustus 2007. Derde volledige en voorlopig laatste rustdag in Lourdes. Na het ontbijt gaan we naar de Basilique Soutterain voor de internationale mis. We denken, dat we zo om 09.00 uur, een half uur voor aanvang, ruimschoots op tijd zijn. Niks is minder waar. De totale kerk is reeds volledig bezet. Als je binnenkomt voelt de ruimte al warm aan. Nic en ik besluiten om een strategisch plaatsje uit te zoeken, zodat we alles kunnen zien. Achteraf blijkt dat alles via op grote videoschermen te volgen is, volledig met Engelse, Duitse, Franse, Nederlandse en Italiaanse ondertiteling. De kerk heeft een capaciteit van 25 à 30.000 mensen en hij is nagenoeg vol bij aanvang!!! De mis wordt voorgegaan door 1 kardinaal, 11 bischoppen, een heleboel priesters en talloze hulpjes. Een strakke, goed geregiseerde en inhoudelijke kerkdienst. Heel indrukwekkend. Een aanrader voor iedereen die Lourdes aandoet. Net na de dienst maak ik kennis met een jong Nederlands koppel uit Maastricht. Ik heb ze gisteren ook al gezien bij de Nederlandse mis. Een leuk maar kort kontakt. Na de mis drinken Nic en ik een kopje koffie. Het regende wat, met een wat onaangename wind bij een maximale teperatuur van ongeveer 15 tot 19 graden Celsius. We hebben een flinke wandeling gemaakt buiten het centrum. Op bepaalde plaatsen stonden al diverse woonwagens (zeer luxe caravans). Morgen begint de internationale bedevaart voor de woonwagenbewoners. De week erna voor de Tamils. Uiteindelijk belanden we in een pizzeria waar we een lekkere pizza eten met een karafje wijn. Vervolgens lopen we naar het hotel. Gedurende de dag heb ik wat SMS-jes gehad, die ik ga lezen en beantwoorden. Nic besluit nog een stuk te gaan wandelen, wat ik na een uurtje ook ga doen. Bekijk nog wat winkeltjes en ga terug naar het hotel. Na 3 volle dagen heb ik het gevoel, dat ik weer wil fietsen. Nic heeft hetzelfde gevoel. We eten weer in het hotel. Daarna wil ik voor de laatste keer naar de grot.

Nic gaat ook mee. We hoeven niet lang in de rij te staan. Na een kwartier zijn we in de grot. Ook deze ervaring is een bijzonder indrukwekkend, mijns inziens voor alle (on)gelovigen!! We bekijken de processie bij en beginpunt en gaan vervolgens naar het hotel.

Rond 21.30 uur gaan we onze spullen inpakken voor morgen. Rond 22.30 uur zijn we klaar en gaan naar bed. Zowel Nic als ik vinden Lourdes zondermeer de moeite waard. We vinden het een verrijkende belevenis als rustpauze in onze pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Morgen zoeken we weer de Chemin St. Jaques op in de buurt van Ste Marie Oloron.

Dag 22: Tweede volledige dag in Lourdes.

Dag 22: Zaterdag 18 augustus 2007. Het is de tweede rustdag Lourdes. Na het ontbijt lopen we weer naar de heiligdommen om uit te vinden, waar de Nederlandstallige mis wordt opgedragen. Het blijkt in de Chapel Mgr. Kobbe te zijn. Bij het algemene informatiekantoor wijst men ons de weg. Het is niet zover, slechts aan de overkant van de weg. Het blijkt een steriel ingerichte ruimte te zijn, welke wordt gebruikt voor misvieringen en gebedsdiensten. De mis wordt opgedragen door een Vlaamse priester, die geassisteerd wordt door Ignas van Rosmalen, die we gisteren hebben ontmoet. Na de mis gaat Nic zijn stempel bij het informatiekantoor halen. Hij blijkt nummer 495 sinds maart van dit jaar te zijn. De plaatsen die we nog niet bezocht hebben vereren we met een bezoekje. O.a. de plaats waar de zieke mensen baden, daar waar de kaarsen gebrand worden, alsmede de opslagplaats van kaarsen, die gedurende de wintermaanden gebrand worden.

Eén van de vele kaarsenopslagplaatsen.

Overal in de kerk gedenkstenen uit dankbaarheid voor alles wat denkbaar is van mensen van over de hele wereld. Enkele voorbeelden: "Herstel van diverse soorten ziekten", "voor het slagen van een examen", "voor het krijgen van een kind", "voor het hernieuwen van een huwelijks/liefdesrelatie", "voor het overleven van de oorlog in Vietnam".
Heel indrukwekkend. Na dit alles verlaten we via een andere uitgang de heiligdommen en bezoeken we de andere kant van Lourdes. Ja hoor, meer van hetzelfde. Onverbeterlijke commercie. Ik besluit een aandenken te kopen voor Alice, die mij in de gelegenheid stelde deze reis te maken. Ook Nic koopt een aandenken voor zijn vrouw Ineke. We drinken daarna samen koffie en we lunchen samen en we blijven ons verbazen, de drank, maakt niet uit koffie of bier, limonade of wijn, blijft ontzettend duur. Kop koffie €2.60, een glas bier €3,= à €3.50. Na de lunch gaan we terug naar het hotel. Ik doe het restant van de was en besluit naar de kapper te gaan. Nic gaat ook zijn eigen weg.
Het is een andere kapper, dan de eerdergenoemde kapper en ik word goed geholpen, wederom kaal. Daarna pik ik nog een terrasje en ontmoet een Iers echtpaar, dat moeite heeft met hun bestelling. Ik ben hen behulpzaam met de vertaling. Aan een ander tafeltje zitten 3 Afrikaanse jonge mannen. Eén ervan spreekt mij aan en vraagt waar ik vandaan kom. De drie mannen blijken uit Kaap Verdië te komen. Ze wonen in Parijs en zijn op vakantie in Lourdes. Ik ga terug naar het hotel want om 17.00 uur heb ik met Nic afgesproken. in de lobby waar ik op Nic wacht kom ik in gesprek met een Franse dame van 76 jaar uit de Champagne-streek. Ze hebben 26 uur met de trein gereisd en zijn net aangekomen. Haar vriendin, die er ook bij is, blijkt al 86 jaar te zijn. Ondanks de lange reis is het hele gezelschap goed gemutst en hebben met zijn allen veel plezier. Kortom Lourdes blijkt voor alle leeftijden te zijn. Nic en ik besluiten in het hotel te dineren. Blijkt een goed besluit. Een goede maaltijd voor maar voor €12,= pp. Na het eten gaan we weer naar de lichtjesprocessie met de bedoeling deze passief te beleven, staande boven op de basiliek. Indrukwekkend. Ik bel via met Alice en laat haar live meeluisteren. Ook zij is erg onder de indruk en ik van de gelegenheid gebruik Alice te beloven in 2008 met haar Lourdes te bezoeken. Zal zeer de moeite waard zijn, want dan is het "De viering van 150 jaar verschijningen, een zognaamd Jubeljaar". Nic belt ook met zijn vrouw Ineke, die vindt het ook prachtig. Na de processie maken we nog een flinke avondwandeling door Lourdes. In het hotel drinken we nog een pilsje en gaan naar bed. Morgen dezelfde tijd opstaan, want we willen in de ondergrondse basiliek (Basilique Souterain) de internationale mis bijwonen. Tot nu toe heeft Lourdes me meer gebracht dan dat ik ervan verwacht had. Volgend met Alice naar Lourdes is een must!!!!!! (Op het moment, dat ik dit verslag schijf, zo eind september 2007, heb ik het hotel in Lourdes voor mei 2008 reeds geboekt, belofte maakt schuld).

Dag 21: Eerste volledige dag in Lourdes.

Dag 21: Vrijdag 17 auugustus 2007. Eerste (en extra) rustdag in Lourdes . Samen ontbijten we in het restaurant van het hotel. Sober ontbijtje met stokbrood, boter, jam, koffie of thee en jus d'orange. We spreken af, dat we elk ons eigen weg gaan deze morgen. Ik gebruik de morgen om te wassen en op zoek te gaan naar een fietsenmaker. Lopend is in eerste instantie het meest makkelijke optie. Je ziet veel en je kunt hier en daar een praatje maken. De fietsenmaker blijkt zo te zijn gevonden. Even terug naar het hotel om de fiets op te halen. Het afstellen van de derailleur en de versnellingen is een fluitje van een cent. De prijslijst geeft €15,= aan maar voor een Santiago de Compostela-pelgrim maar €9,= zegt de vriendelijke vrouw. Terwijl de fiets gemaakt wordt overweeg ik mijn haar te laten "kortwieken/kaalscheren". De coiffeur wil me wel helpen maar alleen op afspraak. Vanmiddag rond een uur of vier kan ik terugkomen en wellicht er is dan een plaatsje. Ik zeg maar ja, maar laat het afhangen of het past in het programma met Nic. Even een terrasje gepakt en een Franse regionale krant (het eerste feitelijke nieuws sinds het vertrek) trachten te ontcijferen. Het weerbericht is het meest belangrijk om te lezen. Het overige eindigt met "koppensnellen" (o.a. aardbeving in Lima). Met de fiets terug naar het hotel en ik wacht daar op Nic. Samen gaan we wat eten; plat du jour, en daarna gaan we naar het stiltegebied en bezoeken de basiliek, de grote kerk, de ondergrondse basiliek.
Bij het internationaal georiënteerde informatiecentrum haal ik een stempel. Het blijkt dat er ook heel wat mensen Lourdes als startpunt voor hun Santiago-tocht kiezen. Er zijn er ook veel die gewoon net als wij Lourdes aandoen. Ik word officieel ingeschreven als pelgrim. Ik ben nummer 494 sinds maart 2007. Ik ben diep onder de indruk van de mensenmassa die Lourdes bezoeken. Nic en ik besluiten vanavond deel te nemen aan de lichtjesprocessie. Op de weg terug naar het hotel ontmoeten we een stagair/9e-jaars semenarist, genaamd Ignas van Rosmalen uit Rosmalen, die in het kader van zijn priesteropleiding 3 weken stage loopt in Lourdes. We praten over roepingen in het leven!!! (etc). Het is een mooie ontmoeting. Even daarna belanden we nog even op een terrasje net buiten het stiltegebied en ontmoeten 2 Belgische priesters die echt geïnteresseerd zijn in onze fietstocht naar Santiago de Compostela. De meeste priesters en andere religieuzen zijn goed herkenbaar, want ze allen in het zwart of in de kledij van hun orde. We eten in hetzelfde restaurantje als de vorige dag. We nemen beiden een eenvoudige salade. Na het eten gaan we weer richting de heiligdommen.
Ik koop een flinke grote kaars voor alle mensen aan wie ik beloofd heb of die mij gevraagd hebben een kaars te branden. We brengen daar bij de grot ongeveer 1.5 uur in gedachten/gebed door. Rond 20.30 uur gaan we naar de verzamelplaats voor de lichtjesprocessie. Het is een bijna 2 uur durend gebeuren. Erg indrukwekkend zo'n 15.000 mensen bij elkaar, die hiervoor telkens weer bij elkaar komen. Alle nationaliteiten, maar ook veel gehandicapten, die vrijwilligers rond gereden worden . Na afloop van de lichtjesprocessie drinken we nog wat in het hotel en gaan we erg moe van al het slenteren door Lourdes naar bed.

Dag 20: 16 augustus 2007.

Dag 20: Donderdag 16 augustus 2007. Dagafstand: 97.07 km. Temperatuur: 15/19 graden Celsius, bewolkt en regenachtig . Fietstijd: 5 uur 47 minuten. Gemiddelde snelheid: 16.78 km/u. Hoogste snelheid: 55.21 km/u. Het heeft de hele nacht heftig geregend, bijna elk uur ben ik wel wakker geweest. We staan om 07.00 uur op. Het regent gelukkig niet meer. Alles ingepakt, koffie gezet en gedronken. Om 08.00 uur (recordtijd) zitten we op de fiets. De campingbaas hebben we dus mooi nooit gezien en hebben we dus mooi niet betaald. Waar de huisbaas woont hebben we niet kunnen ontdekken. Het is eigenlijk te koud en te vochtig om te fietsen, maar het regent gelukkig niet. We rijden van dorp naar dorp en allengs komen we tot de conclusie dat Lourdes vandaag haalbaar is. Het weer wordt gelukkig wat beter. In Ste Marie Oloron willen we een stempel scoren, doch de vertegenwoordiger van de kerk zegt, dat we naar de andere kerk in de stad moeten, hetgeen betekent flink afdalen maar dus ook sterk stijgen/klimmen. We laten dat dus maar aan ons voorbij gaan. We nemen vervolgens de weg N134, hetgeen een zeer drukke weg is. Op borden wordt aangegeven dat er de laatste jaren al meer dan 5 doden zijn gevallen. Oppassen dus en dat doen we. In Louvier Juzon halen we bij de gemeente een stempel en bij de plaatselijke pizza-boer scoren we een heerlijke pizza. We eten in de open lucht. We overleggen en besluiten door te rijden naar Lourdes. Rond 16.00 uur bel ik op naar Hotel St Etienne in Lourdes of we een dag eerder kunnen/mogen komen.

Het blijkt geen probleem te zijn. In Lourdes aangekomen komen we in een vreselijke drukte van autoverkeer en voetgangers (bedevaartgangers uit de hele wereld). Nic wil met fiets en bagage en al door het "stilte-gebied". Ik weet hem ervan te weerhouden, omdat ik uit het verleden weet, dat alleen voetgangers en rolstoelers etc. in gepaste kleding tot het gebied toegang hebben. Na 2 keer vragen rijden we rechtstreeks naar hotel St. Etienne in Boulevard de la Grotte, midden in de stad. Na het inchecken, betalen en douchen gaan we meteen naar de grot.

Zeer indrukwekkend om dit weer na 30 jaar mee te maken. Ook mijn reisgenoot Nic is ook erg onder de indruk. Na ongeveer 2 uur te hebben gelopen gaan we weer richting de "commercie". We eten wat, Croque Monsieur (=tosti), friet en sla €6,= en bier €4.20, en slenteren door de winkelstraten. Eén en al commercie. We kijken onze ogen uit van wat er allemaal te koop is. Alles wat maar enigszins in relatie met Maria en/of Bernadette gebracht kan worden, daar is wel een souvenier of iets dergelijks van gemaakt. Terug in het hotel ontmoeten we een Iers stel (allebei onderwijzers), die Parijs en Lourdes aandoen. Een zeer geanimeerd en open gesprek over geloof, politiek en economie in Europa. Tevens ontmoeten we een jongeman uit Nieuw Zeeland, die voor een Nederlandse melkveehouder in Engeland werkzaam is en thans Lourdes bezoekt. Erg leuk en onderhoudend. Om 23.00 uur gaan we naar onze kamer om te gaan slapen. We zijn allebei erg moe maar zeker en vast erg tevreden en voldaan.